Zawiadomienie GIIF: transakcja podejrzana krok po kroku
Art. 74 czy art. 86? Terminy, wstrzymanie transakcji, zakaz ujawniania informacji klientowi oraz różnica między zawiadomieniem a informacją o transakcji ponadprogowej.
Autor: Redakcja WeryfikacjaKlienta.pl · Aktualizacja: 15.10.2026
Zawiadomienie Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF) o podejrzeniu prania pieniędzy to obowiązek, z którym większość instytucji obowiązanych spotyka się rzadko — ale gdy się pojawia, liczą się dni, a nawet godziny. Poniżej wyjaśniamy, kiedy zawiadomienie jest obowiązkowe, jakie są terminy i czego nie wolno robić.
Dwa rodzaje zawiadomień
| Art. 74 | Art. 86 | |
|---|---|---|
| Kiedy | instytucja powzięła uzasadnione podejrzenie, że określone okoliczności mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu | podejrzenie dotyczy konkretnej transakcji, która ma dopiero zostać przeprowadzona |
| Termin | niezwłocznie, nie później niż w ciągu 2 dni roboczych od potwierdzenia podejrzenia | przed przeprowadzeniem transakcji |
| Skutek | GIIF analizuje sprawę | transakcję wstrzymuje się; GIIF może zażądać jej wstrzymania na dłużej |
Zawiadomienia przekazuje się elektronicznie przez system teleinformatyczny GIIF. W instytucji robi to wyznaczony pracownik odpowiedzialny za zgodność (art. 8) — zob. Osoba odpowiedzialna za AML.
Wstrzymanie transakcji (art. 86)
Po zawiadomieniu o konkretnej transakcji instytucja jej nie przeprowadza do czasu reakcji GIIF — maksymalnie przez 24 godziny od potwierdzenia przyjęcia zawiadomienia. GIIF może w tym czasie zażądać wstrzymania transakcji lub blokady rachunku na okres do 96 godzin, a sprawę przekazać prokuraturze. Jeśli GIIF się nie odezwie, transakcję można przeprowadzić.
Kiedy powstaje obowiązek zawiadomienia?
Ustawa nie wymaga dowodu przestępstwa — wystarczy uzasadnione podejrzenie. Typowe sytuacje:
- klient lub jego beneficjent figuruje na liście sankcyjnej,
- klient odmawia podania danych lub informacji o źródle środków,
- transakcja nie ma ekonomicznego sensu albo nie pasuje do profilu klienta,
- dokumenty budzą wątpliwości co do autentyczności,
- przelewy przechodzą przez spółki w krajach wysokiego ryzyka bez uzasadnienia.
Szczególny przypadek: gdy nie da się zastosować środków bezpieczeństwa finansowego, instytucja musi ocenić, czy sama ta okoliczność nie uzasadnia zawiadomienia (art. 41 ust. 2) — zob. Środki bezpieczeństwa finansowego.
Zakaz informowania klienta (art. 54)
Instytucja, jej pracownicy i osoby działające w jej imieniu muszą zachować w tajemnicy fakt przekazania informacji GIIF oraz to, że prowadzona jest analiza. Nie wolno uprzedzać klienta, że jego transakcja została zgłoszona — nawet pośrednio, np. tłumacząc opóźnienie „kontrolą AML”.
Jak przygotować zawiadomienie
- Zbierz fakty — dane klienta i beneficjenta, opis transakcji, kwoty, daty, rachunki.
- Opisz podstawę podejrzenia — konkretne okoliczności, nie ogólne wrażenie.
- Dołącz wyniki weryfikacji — np. raport ze sprawdzenia list sankcyjnych i PEP.
- Przekaż zawiadomienie w terminie przez system GIIF.
- Udokumentuj wewnętrznie — notatkę z analizy i decyzji przechowujesz przez 5 lat.
Udokumentuj także sytuacje, w których po analizie uznałeś, że zawiadomienie nie jest potrzebne — podczas kontroli to dowód, że proces działa.
Zawiadomienie a informacja o transakcji ponadprogowej
Nie myl zawiadomienia z informacją o transakcji ponadprogowej (art. 72). Ta druga dotyczy m.in. wpłat i wypłat gotówki, transferów środków oraz kupna i sprzedaży walut o równowartości powyżej 15 000 euro i jest przekazywana do GIIF w ciągu 7 dni, niezależnie od jakichkolwiek podejrzeń. Obowiązek ten nie dotyczy wszystkich instytucji — ustawa wyłącza z niego m.in. kantory, notariuszy (którzy raportują swoje czynności w odrębnym trybie), adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami.
Kary za brak zawiadomienia
Niedopełnienie obowiązku zawiadomienia GIIF to jedno z naruszeń zagrożonych karą administracyjną do równowartości 1 000 000 euro — zob. Kary AML. Więcej o samym GIIF przeczytasz w artykule GIIF: czym się zajmuje.
Podejrzenie zaczyna się od weryfikacji
Najwięcej sygnałów ujawnia rzetelna weryfikacja klienta na starcie. WeryfikacjaKlienta.pl sprawdza klienta na listach sankcyjnych MSWiA, UE i ONZ oraz w bazie PEP w 30 sekund — a raport PDF możesz dołączyć do analizy i do zawiadomienia.
Źródła: ustawa z 1 marca 2018 r. (ISAP), GIIF — Ministerstwo Finansów.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.
